Cytat do rozdziału 25
„Idea, że jesteśmy wyjątkowymi istotami otworzyła przepaść pomiędzy Tobą a Twoją egzystencją. Ta przepaść podsyca wszystkie Twoje lęki i nieszczęścia, niepotrzebną udrękę i depresję. Wszyscy którzy podkreślają drogę przebytą przez człowieka od świata roślin i zwierząt tylko tę przepaści pogłębiają. Nikt nie przejawia najmniejszego wysiłku, żeby ją przekroczyć, żeby sprowadzić człowieka z powrotem na ziemię, ażeby doprowadzić go z powrotem do zwierząt, ptaków i drzew by uznać absolutną jego jedność z naturą. Trzeba zrozumieć, że u podstaw swojego istnienia człowiek jest najbliższy czystej pierwotnej naturze. Tylko człowiek żyjący świadomie wzrasta w górę jak drzewo życia- Yagrasil”.

Rozdział 25
Klasyfikacja emocji…
Podstawy emocjonalne….
Podstawy wiedzy o emocjach….

Ze względu na dużą ilość różnych odcieni emocji jakie ujawnia każdy człowiek, które odnoszą się do subiektywnych jego stanów, trudno o takie definicje, które nie nakładałyby się na siebie a były by wystarczojąco dokładne. Warto jednak próbować gdyż ujawnia to mniej lub bardziej precyzyjne ustosunkowanie się konkretnego człowieka do określonych sytuacji, zdarzeń, innych ludzi z własnego otoczenia, polegające na odzwierciedleniu jakiejś części własnej rzeczywistości w świadomej tego praktyce. Warto wszak prubować, bo za wszystko co w życiu robimy, płacimy jakąś cene i choć warto przeć do przodu, działać, mieć ambicje to rachunek do zapłacenia za własne błędy nieraz jest bardzo słony. Można więc też mieć nadzieje, że za dobrze ulkowane starania otrzymamy ważne i bezcenne wskazówki które pozwolą zmiejszyć do minimum te z emocji które nas niszczą i poniewierają….

Uczucia w życiu i w snach….
Zacznijmy od tego co wydaje się każdemu z nas najważniejsze bo czuje się coś do kogoś lub czegoś…, albo nie czuje. Uczucia stanowią głęboką interpretację konkretnych emocji, dokonywaną na podstawie zakodowanych w własnej pamięci wzorów postawy własnej, doświadczeń, wzrorów kulturowych, społecznych i towarzyskich oraz podyktowanej nimi bardzo spersonifikowanej często mocno nietrafionej oceny sytuacji. Większość z nas tak traktuje emocje. Większość z nas idzie w tym względzie w tłumie, nie widzi tu swojej wyjątkowości, niepowtarzalności, ba nie docenia tego, że jego uczucia są inne, inaczej zabarwione, inaczej przeżywane. To bardzo poważny błąd!!! Rozważ swoje uczucia raz jeszcze…, i poczuj nie to co czują inni…, poczuj to co jest Twoim udziałem, tylko Twoim. Prawdziwie rozpoznane i ulokowane uczucia ujawniają naszą prawdziwą naturę, wskazują na sposób w jaki widzimy innych i w jaki chcieli byśmy być odbierani przez innych, ujawniają to co ważne dla naszego umysłu, co w tym względzie jest nam potrzebne do życia, ujawniają w ten sposób styl naszego sposobu myślenia o otaczającej nas rzeczywistości. Niekiedy używa się pojęcia uczucia do określenia zarówno emocji, nastroju jak i sentymentu, myślę, że to nie jest poważny błąd jeżeli w swoich rozważaniach będziemy chcieli ogarnoąć jak najwięcej swoich procesów wewnętrznych bez dzielenia ich na ludzkie kategorie. Wbn naszych snach uczucia jawią się bardzo mocno, przepełniają nas spychając na dalszy plan inne aspekty naszych snów. Sama retoryka snu przestaje mieć wtedy większe znaczenie. Sny o uczuciach ujawniają w swoim jądrze różne nasze niepokoje dlatego zazwyczaj treść snu rozpoczyna się od siły jakiegoś z naszych uczuć by w następnej kolejności zwrócić nam uwagę na inne towrzyszące temu „głównemu” z uczuć inne emocje. Dla przykładu: sen zaczyna się od wielkiej miłości która Cię przepełnia w jakiejś tam sceneri snu (mniej lub bardziej istotne) a następnie przechodzi do gwałtownej burzy która wzbudza w tobie strach że nie masz się gdzie schronisz i napewno bardzo zmokniesz a nawet się przeziębisz i co się wtedy stanie jak nie pójdziesz do pracy (Która jest dla Ciebie bardzo ważna). Istota snu ujawnia w tym przypadku Twoje wewnętrzne napięcia przebiegające na linni („konieczności!!! jaką sam sobie fundujesz”) pomiędzy uczuciem miłości a racjonalną postawą odpowiedzialności i sumienności zawodowej. Wniosek jest taki, że w twoim życiu nastąpiły zmiany na płaszczyźnie uczuciowej, a Ty jeszcze wpełni tego nie ogarniasz, zaniedbuje (albo tylko grozi Ci ewentualne zaniedbanie) jakieś swoje obowiązki. Zmieniają się Twoje priorytety i musisz dokonać świadomych wyborów co dla Ciebie jest ważniejsze albo jak pogodzić obie sprawy, by nie wywoływały to już więcej napięcia….

Afekty w życiu i w snach….
To też uczucia, ale ich skala jest o wiele silniejsza, prawie zawsze niszcząca, nagła i często pozbawiona zaślepioną logiką jakich-kolwiek hamulców. Powstają najczęściej pod wpływem silnych bodźców zewnętrznych, działają nagle, wzbudzając w nas ślepe pragnienia, gwałtowną – zaślepioną miłość, pożądanie, gniew, złość czy rozpacz. Afekty lokują swoje na nas oddziałaywanie również na płaszczyźnie naszgo życia fizycznego ograniczając w ten sposób bardzo często racjonalność działania poprzez fizyczne pragnienia czy pożądanie. W snach dostrzegalne są jako zewnętrzny wyraz sennych postaci poprzez ich mimikę twarzy, gesty i intonację głosu. Afekty mają dużą siłę pobudzającą, ukierunkowują myśli, spostrzeżenia, pamięć i inne procesy psychiczne. Ujawniają sie też często jako emocje pierwotne rozpaczliwy płacz, histeryczny śmiech itd. Z nim zawsze należy się szybko zmierzyć, przewidzeć ich skutki i najlepiej pochamować zawczasu – zanim zmuszą nas do zrobienia czegoś co ostatecznie przyniesie nam wstyd i przykrości. Warto znaleść dla nich ujście na innej mniej dynamicznej płaszczyźnie naszego życia emocjonalnego, przekształcić je w działania zapobiegawcze, wymusić na sobie jak największą aktywność fizyczną która obciąży nasze ciało zmęczeniem i zabierze na tyle dużą część naszej energi że nie starczy jej na niechciane działanie w afekcie. Zgodnie z badaniami Schachtera i Singera błędne określenie przyczyn pobudzenia, wynika z błędnej interpretacja szerokiej gamy swoich emocji wpływającej na powstawanie afektu. W ten sposób mogą być pomylone intensywny strach, paniczny lęk, podniecenie, pożądanie seksualne oraz pobudzenie na skutek wysiłku fizycznego, gdyż ich początkowe fizjologiczne objawy są podobne, a rozróżnienie tych stanów opiera się wówczas wyłącznie na umysłowej ocenie sytuacji każdego z nas.
W naszych snach afekty ujawniają prawie zawsze jakieś zaślepienie które mocno już w przeszłości w Twoim życiu namieszało, dalej to robi i jest duże rezyko że bez pracy nad sobą ponownie wpędzi Cię w kłopoty. Sny w których jesteś emocjonalnie zaślepiony nadbudowane są na podłożu lękowych. Wskazane jest, abym im się przyjrzeć i poszukać w życiu codziennym sytuacji, które te silne emocje wywołują. Tylko odszukanie płaszczyzny emocjonalnej na jakiej czujemy się zagrożeni pozwoli na zniwelowanie napięcia i uwolnienie się spod tego gatunku snów….

Sentymenty ludzkie w życiu i w snach….
W życiu zbiorowym ludzie jako jednostki i jako społeczności często kierują się emocjonalnym podejściem, które można określć mianem „sentymentu.” Odnosi się do trwałych sympatii bądź antypatii np. – ” nie lubię „, – ” lubię „. Są osoby w naszy życiu którym wszystko wolno, pobłażamy im bo je lubimy i na odwrót. Sentymenty te to emocje, które pozwalają ludziom zachować relacje osobiste i grupowe służąc określonym relacją ze swoim otoczeniem i bliskimi. Większość ludzi czuje przecież więź ze swoją rodziną i przyjaciółmi. U wielu z nas występuje też silne przywiązanie do „plemienia”, „klanu”, „grupy zawodowej”, „gangu”, czy przynależność do swojego miejsca zamieszkania lub swojej narodowości. Takiemu przywiązaniu często towarzyszy przeświadczenie o swojej z tym związanej wyjątkowości i wyższości. Sentymenty te są przez nas tolerowane i w negatywny sposób stają się emocjonalną siłą napędową do postaw automatycznych. Jeszcze innym mianem sentymentu możemy określić identyfikowanie się w większym stopniu z własną rasą, religią, klasą społeczną czy płcią, któremu towarzyszy wykluczenie innych niepasujących do naszych wzorców ze swojego otoczenia. Kierowanie się automatyzmem tego typu sentymentów jest przyczyną wielu negatywnych i destrukcyjnych zjawisk w naszym życiu które mocno oddziaływują na naszed otoczenie, począwszy od społecznej i seksualnej eksploatacji kobiet, gospodarczego wyzysku słabszych a skończywszy na niewolnictwie zawodowym czy nawet upokarzaniu innych z powodów religijnych. W wielu przypadkach nasze sentymenty ograniczają nas wyłącznie do określonej grupy ludzi a pozostałych członków ludzkiej rodziny spychają na dalszy plan naszej precepcji, dopuszczając ich poniżanie, wykorzystywanie i eksploatację. W wielu innych przypadkach nasze sentymenty wykorzystują dla własnych korzyści również korporacje i duży handel. Manipuluje się ludźmi w celu realizowania celów gospodarczych, politycznych czy społecznych. Trzeba sobie dobitnie uświadomić, że wykorzystane w ten negatywny sposób, sentymenty są przyczyną podziałów w społeczeństwie i w ludzkiej rodzinie, są źródłem konfliktów, wyzysku i niesprawiedliwości. Dlatego kierowanie się sentymentami bez prawidłowego rozpoznania ich podstaw w swoich związkach z otoczeniem nie zawsze jest korzystne dla nas jako jednostki. Dlaczego? Dlatego, że ludzkie sentymenty, to psychologiczne uwarunkowania stwarzające w nas mniejsze lub większe napięcia wewnętrzne za sprawą ogranicających nas schematów myślowych, szablonów, wymuszonych automatyzmem wzorców naszych postaw, które obdarzają nas bezmyślnym przywiązaniem i ograniczają nasze prawdziwe uczucia, spychając na margines to co niesie nam naprawdę nasze życie. Różne sentymenty pozwalają ludziom tłamsić swoją miłość i współczucie tylko do małego wycinka z pozoru „swojego świata” a na koniec nawet tylko do swojego drżącego ze strachu przed światem zewnętrznym małego”ja”. Przywiązanie do własnej rasy i wiara w jej wyjątkowość, dogmatyczne poglądy religijne ogarniają sobą większe grupy ludzi. Człowiek uznaje siebie za wyjątkową istotę, i odmawia prawa do uczuć i egzystencji pozostałym stworzeniom oraz materii nieożywionej. Przebudzenie świadomości swoich obciążeń to wyzwanie rzucone właśnie tym sentymentom, który dopuszcza wykożystywanie dla własnych celi wszystkiego co się tylko da, innych ludzi, niszczenie środowiska naturalnego, hodowanie milionów zwierząt na rzeź oraz niszczenie ekosystemów, w których one żyją. Ludzkie sentymenty w definicji przypominają dogmaty jako ograniczenia narzucane ludzkiemu umysłowi, które nie pozwalają nam wykroczyć poza utrwalone wzorce zachowań, reakcji i emocji. Samym sentymentom często towarzyszą dogmaty, nie tylko religijne, ale także natury społecznej czy ekonomicznej. Przykłady takiego dogmatycznego myślenia:
– mój naród jest narodem wybranym;
– „taki a taki” system gospodarczy jest dobry dla wszystkich;
– życie bez mięsna nie jest zdrowe dla organizmu ludzkiego;
– zwierzęta nie mają duszy.
Dogmaty te narzucamy sobie z własnej woli my sami, aby nie pozbawiać się przyjemności, z których trudno nam zerwać.

Droga do zapanowania nad sentymentami….
Aby walczyć z licznymi sentymentami, trzeba pobudzić racjonalne i krytyczne myślenie o sobie samym w tej sferze naszego życia która jest nimi obciążona. Uwolniona od ich wpływu nasza jaźń powinna się rozszerzać na szerokie poczucie tożsamości z całą ludzkością a nie tylko na kręg rodzin, przyjaciół, znajomych z pracy, narodu, płci czy religii. Bogu też nie będzie przeszkadzać, że darzymy szacunkiem i miłością całe Jego dzieło stworzenia. Każda istota ludzka powinna uczyć od wczesnego dzieciństwa współodczuwania bólu, głodu i cierpienia całej ludzkości. Nasza świadomość powinna dojrzeć i uświadamiać sobie, że angażowanie się w pomoc innym i aktywność ekologiczną da jej dużo większą satysfakcję i przyniesie dużo więcej korzyści, niż kierowanie się egoistycznymi interesami wąskiej grupy ludzi. Powinno się ten narzędny sentyment rozszerzać tak bardzo, abyśmy uznali za naszych braci i siostry także rośliny, zwierzęta i szeroko pojmowaną materię. Taki sposób zmiany swojej precepcji połączy nas z całą naszą duchową rodziną i otworzy dostęp do uniwersalnej wiedzy. Pozwoli ona nam lepiej stawioać swoje kroki na drodze do uporządkowania swojego wewnętrznego świata a napewno wyrwanie nas ze ślepego egoizmu, przywiązania do rodziny, religii, narodu, płci, rasy czy wąsko pojmowanego człowieczeństwa. Światopogląd taki uznaje człowieka i całe stworzenie za dzieci jednej Najwyższej Świadomości. Dla osoby wychowanej w takim światopoglądzie szczęście całego świata będzie jego własnymi szczęściami…..

Sentymenty w snach a zrozumienie samego siebie….
W tym kontekście zrozumienie samego siebie pozwala nam na zapewnienie sobie ale i całej ludzkości, ba! wszystkim istotom bezpieczeństwa na wszystkich trzech płaszczyznach Twojej i ich egzystencji. To Ty zyskujesz jednak najwiecej z tej przemiany poczynając od fizycznego poziomu życia poprzez rozwój umysłowy, intelektualny oraz kończąc na wzroście duchowym. Stan umysłu jak się osiąga na tej drodze pozwala wyzwolić umysł z ograniczeń wąskich sentymentów i doktryn wykształcając jednoczącą nas z otoczeniem duchową solidarność. Kiedy wielu z nas dojrzeje do tego poziomu ludzkość będzie w stanie objąć swoim współczuciem i miłością cały świat i nikt już nie będzie ze swoimi problemami sam bo przy zagwarantowaniu i zaspokojeniu wszystkim ludziom ich naturalnych potrzeb będą oni mogli zaspokajać wyższe aspiracja swoich umysłów i osobowości, realizując się na płaszczyźnie intelektualnej i duchowej oraz stając się w niezbędnymi członkami ludzkiej społeczności…..
Sny w których ujawniają się nasze sentymenty są oznaką różnych perturbacji na tej płaszczyźnie jakie zapewne Tobą bez Twojej zgody targają. By to zmienić masz wiele pracy „przed” sobą i „nad” sobą. Musisz zacząć od analizy drobnych elementów swoich snów i drzemiących w nich sentymentów by następnie złożyć to w większą całość. Prawidłowo rozpoznane stracą na swoim znaczeniu i da się je zastąpić innymi trochę bardziej wartościowymi.

Emocje ludzkie w życiu i w snach….
Jest ich bardzo wiele,często są to automatyczne i krótkotrwałe reakcje organizmu, które mają na celu przygotowanie go do odpowiedniej reakcji. Opisanie ich zajmie mi z dwa lata. Śmiejąc się z siebie i…., zaczynam pisać dalej bo to tu najwięcej można zdziałać…. Różne ich odcienie mają mniej lub bardziej świadome zabarwienie, często są dostrzegane dopiero wtedy gdy zaczynamy odczuwać efekty ich oddziaływań. Gdy żałujemy wypowiedzianych słów czy podjętych działań. W samej swej istocie emocje to bardzo subiektywne stany poruszenia naszego umysłu, naszej osobowość, naszej inteligencji i…, naszej woli, o wystarczająco silnym zabarwieniu i wyraźnym ładunku nakłaniającym nas do pobudzenia. Taki stan to nas nakłonić do określonego działania. W tym kontekści są to normalne sztuczki naszej podśiadomości która jest tak skonstruowana by w momentak kulminacyjnych przyspieszyć działanie naszego organizmu. To w tym miejscu rodzi się najwięcej naszych problemów bo emocje popychając nas do działania najczęściej pozbawiają nas lub ograniczają działanie rozsądku, mądrości, wiedzy i doświadczenia. Podświadomość ma nas ratować gdy jesteśmy zagrożeni, nie jej winą jest, że używa znanych sobie ewolucyjnie mechanizmów, które podnoszą nam ciśnienie krwi i zwiększają ilość dostępnej dla naszych mięśni energii. Na kompleksowe oddziaływanie na nas emocji składają się trzy odrębne składniki: wyraz mimiczny, pobudzenie fizjologiczne i subiektywne doznanie. Teraz te mechanizmy są dla nas trochę archaiczne i nie musimy ich wykożystywać tak jak wtedy gdy zagrożęniem były dla nas dzikie zwierzęta. Teraz zagrożeniem jest kontakt z otoczeniem, przełożonymi, innymi ludźmi, a nieprawidłowe rozpoznanie swojej sytuacji i związanych z nimi emocji skłania nas do niepotrzebnej już walki o „przeżycie”. „Teraz” też powinniśmy działać, ale o wiele subtelniej, tworząc własne, nowe, bliższe świadomości a nie podświadomości ewolucyjne mechanizmy współistnienia z własnym otoczeniem. Nie chodzi tu o zaniechanie działań, czy długie analizowanie (za i przeciw), tylko o świadome zaobserwowanie swoich motywów i zbierzności ich z ogólnie pojmowanym własnym wnętrzem i takie ich uzewnętrznienie które pozwoli nam osiągać to, czego pragniemi, za sprawą swojej inteligencji, wiedzy, mądrości i umiejętności a nie dzikiej presji i siły płynącej z pierwotnych instynktów.
Tylko świadome władanie swoimi emocjami ukierunkuje nas na konkretne przeżycia. Natomiast ich chaotycznie uzewnętrzniany pierwotny potencjał może zaprowadzić nas na odległe od naszych marzeń manowce….

Emocje pozytywne….
Charakterystyczne dla emocji pozytywnych jest wzbudzanie w nas jeszcze głębszych pragnień do podtrzymywania danej aktywności lub określonego kontaktu, który te emocje wywoływał. W pewnych okolicznościach obejmujące nas w swoje posiadanie emocje lubią się w nas wzmagać do granic swoich możliwości – dzieje się tak, gdy czynność ta wymagała trudu, pokonania niebezpieczeństw, ktoś stanoł nam na drodze lub wiązały się one z groźbą rozproszenia. Człowiek który przeżył tak skrajnie emocjonalny z pozoru pozytywny stan, nie chce mimo to ponownie wykonać tej czynności, choć zakończyła się ona przecież sukcesem. Podobnie dzieje się, gdy pozytywna emocja jest efektem czynności przynoszących przesycenie. Spadek gotowości do powtórzenia tych czynności może być krótkotrwały, gdy minie nasycenie, tendencja do ich powtórzenia powróci albo i nastąpi trałe nimi znużenie a efekt wtedy będzie odmienny od zamierzonego. Takie odczuwanie emocji pozytywnych wynika z głębokiego niezrozumienia swoich prawdziwych potrzeb. To co dobre w nadmiarze lub zachłannie konsumowane też może nas zabić. W niektórych przypadkach zagrożenie może być źródłem emocji pozytywnych, jeżeli stwierdzisz, że jesteś w stanie nad nimi zapanować tzw. „pozytywny stres” i jeżeli nad nimi zapanujesz to związany z tym sukces przyniesie Ci wiele satysfakcji. W takim samym stopniu i z taką samą ostrożnością warto rozważyc te z nich których pożądamy jak i te których w swoim życiu nie chcemy. Warto też rozważyć jak w naszym przypadku wykorzystywac swoje emocje by wływały na nas pozytywnie a nie destrukcyjnie….

Emocje negatywne….
Emocje negatywne mają za zadanie sprowokować nas do przerwania dotychczsowego działania, który stała się ich przyczyną, bądź przerwania kontaktu z ich źródłem. Fałszywie rozpoznane mogą one zwiększać motywację do błędnego kontynuowania swoich wysiłków gdyż wiąże się to z faktem, że przeszkody lub niepowodzenia stwarzające zagrożenie dla naszych planów, niektórych z nas w życiu na jawie wręcz zmuszają do wzmożenia wysiłków. W tym przypadku błędna ocena emocjonalnych podstaw swojego postępowania wyprowadzi nas zawsze na manowce.
Zgołą inaczej się sprawa ma jeżeli emocjonalne działanie nie usuwa przeszkody, lub jeżeli uznasz, że nie może tej przeszkody pokonać, wówczas zazwyczaj spada Twoje pobudzenie i pojawia się niechęć do danej czynności, sytuacji czy sprawy. Często całkiem niesłusznie, czego często żałujesz. Logika podpowiada, że w tych dwóch opisywanych przed chwilą przypadkach wystarczyło by zmienić tylko sposób działania, w momencie w którym emocje zaczeły się w nas budzić i unikneli byśmy tych konsekwencji których naprawdę niechcemy.

Mieszane emocje….
Zdarza się, że dana czynność wywołuje równocześnie emocje pozytywne i negatywne, towarzyszy nam wtedy wzrost pobudzenia emocjonalnego ale nie jest jasne o co nam tak naprawdę chodzi. W takiej sytuacji nasze zachowanie i postawa staje się niejednoznaczna, ponieważ jest ono zazwyczaj sprzeczna u samej jego podstawy i albo powstrzyjmujemy się od jakiego kolwiek działania, albo działania są wykonywane powoli, niekonsekwentnie i bez przekonania. Takie stany emocjonalne budują w nas największe napięcia ale i ujawniają te płaszczyzny które wymagają głębszego zdefiniowania soich priorytetów i postawy by sprzeczne emocje już więcej się nie pojawiały….

Znak emocji….
Wartościowość, walencja emocji….
– Znak emocji to ich pozytywny (przyjemność) lub negatywny (przykrość) charakter natężenia przeżywanych emocji, które wiąże się z wielkością wpływu tego procesu na zachowanie, tok myślenia sposób bycia.
– Treść emocji, które określa znaczenie tego co czujemy i usposabia do konkretnego zachowania (np. lęk do ucieczki, a gniew do zachowań agresywnych).
– Procesy emocjonalne są również dzielone na pierwotne – niższe, które dotyczą zaspokojenia biologicznych potrzeb organizmu i wtórne – wyższe, mające charakter bardziej społecznie uniwersalny, dotyczące sfery wartości osobistych i wiedzy.

Emocje a sny….
Emocje na jakie zwraca nam nasza podświadomość uwagę w naszych snach mają prawie zawsze wyolbrzymioną skalę. Barw, odmian, rodzajów i niuansów emocji są niezliczone rzesze. Istnieje znacznie więcej subtelnych odcieni emocji niż słów na ich określenie. Jeżeli sen akcentuje czyjąś np; złość w sposób na jawie uznany za szczególnie przesadzony to masz napewno doczynienia z taką właśnie sytuacją. By zrozumieć czego taki sen dotyczy i jakie to ma konsekwencje trzeba nieraz wielu obserwacji swoich snów w oparciu o szerfoki kontekst tego co przeżywamy na jawie, by uchwycić analogie i spróbować trafnie się zmierzyć ze swoimi problemami. Czy warto? Cóż, życie w zgodzie z samym sobą jest tego warte….

Postawa w życiu i w snach….
Każda reprezentowana przez nas postawa to arcy ważna sprawa dla naszej osobowości. Składa się na nią wiele mniej czy bardziej trafnych „opini” na swój własny temat. Nasza postawa uzewnętrznia wszelkie skłonność w naszym bezpośrednim zachowaniu, czynach a nawet samym sposobie myślenia o wydarzeniach. Postawa ugruntowuje nasze skłonności i uzewnętrznia je w sposób wzglednie trwały jako zespół zachowań ściśle związany z wyznawanym systemem wartości, filozofią życia i przekonaniami. Postawę przejawiam wobec oddziaływujących na nas emocjonalnie zdarzeń i okoliczności, cudzych przekonań i dokonań, określając swoje własne przekonania i sądy w określony sposób, tak werbalny czyli słowami, intonacją głosu, pomrukami, chrząknięciami, jak i pozawerbalny mimiką twarzy, pozycją ciała, gestem, wzrokiem. Energia postawy zależy od mojej samoświadomości i wewnętrznej uwagi. Niestety każda postawa wyrabia w nas automatyzm zachowań szczególnie w trakcie podejmowanych działań względem otoczenia. Źródłem naszych postaw jest przyjęty pogląd o samym sobie i swoim wizerunku zewnętrznym, rozumiany jako „Nasz” zbiór subiektywnych emocjonalnie doświadczeń, określających naszą relację do rzeczywistości. Postawa zostaje ukształtowana w procesie zaspokajania własnych potrzeb i w jej skład wchodzą nasze (słuszne bądź niesłuszne) przekonania o własnej wiedzy, własnych możliwościach i sposobach osiągania własnych celi, powodach i motywach swoich dążeń, uwzględnia przy tym zawsze nasze pragnienie pokazania sie innym w swoim otoczeniu w ściśle określony przez nas sposób. Postawa zawiera w sobie również nasze podświadome a nawet intynktowne reakcje na określone sytuacje, wydarzenia czy emocje. Termin „postawa” został ukuty na jak najbliższe prawdzie określenie procesów indywidualnej świadomości, determinujących zarówno aktualne, jak i potencjalne reakcje człowieka wobec świata zewnętrznego. Wraz z rozwojem badań następowało coraz większe różnicowanie się samego pojęcia postawy, która mogła oznaczać: cele działania, motywy, przekonania, specjalny przypadek predyspozycji, determinator kierunku działania, reakcje próbne i trwałe.

Reasumując;
– Po pierwsze: postawa zakłada jakiś, choćby najbardziej umiarkowany, emocjonalny stosunek do sprawy.
– Po drugie: emocjonalny stosunek nosi cechę trwałości i choć nastręcza ona pewne problemy operacyjne ze względu na fakt, iż postawy ulegają zmianie, większość badaczy zgodna jest co do tego, że o postawie można mówić jedynie w sytuacji, gdy mamy do czynienia z ocenami względnie trwałymi.
– Po trzecie: postawa jest zawsze postawą wobec czegoś, nawet jeżeli owo „coś” nie zostało jednoznacznie określone np. wtedy, gdy mówimy o postawie prospołecznej, czy autorytarnej.
– Po czwarte: zakłada się, że postawy są nabywane i modyfikowane w procesie uczenia, przy czym istotną rolę odgrywają tu osobiste doświadczenia. Ze względu na to, że zakres tych doświadczeń jest silnie uwarunkowany położeniem społecznym, postawy stanowią najczęściej odzwierciedlenie jej pozycji w społeczeństwie.

Temperamenty w życiu i snach….

Temperamen człowieka zawiera sie w jego postawie względem świata zewnętrznego i samego siebie. Każdy z nas jest inny, nie ma dwojga takich samych ludzi, czy to ze względu na wygląd, czy charakter, jak i ze względu na swój wewnętrzny potencjał do zmian i przemian. Tak właśnie ma być z samego tylko założenia. Tak to zostało „umyślnie” ukształtowane przez samą „górę”. Jednak ludzkie zachowania i wszelkie indywidualne cechy osobowościowe można zebrać w pewne wzorcowe grupy w celu wytyczenia podstawowego kierunku dla wszystkich tych którzy poszukują drogi do zrozumienia samego siebie. Można również powiązać podstawowy charakter człowieka z naszymi predyspozycjami organicznymi, grupą krwi i upodobaniami żywieniowymi, nie tylko można ale i wręcz trzeba gdyż nasz temperament przekłada się na wszystkie procesy organiczne a w tym i na prawidłowy sen. Sen podczas którego nasz temperament jest widoczny jak na dłoni. A prawidłowo przeżywany sen powinien uruchamiać samoistnie wszelkie procesy samoregenerujące nasz organizm w najdoskonalszy możliwy sposób….

Temperament określa zachowanie się człowieka i jednocześnie różnicuje ludzi. W analizowaniu własnego temperamentu ważny jest także Twój stosunek do samego siebie. Jak oceniasz siebie? Czy próbujesz realnie oceniać swoje możliwości, widząc własne zalety i wady? Co jest Twoim atutem a co wadą?

Temperament to zbiór podstawowych cechy naszej osobowości, które uzewnętrzniają się w specyficznej charakterystyce zachowania każdego z nas tworząc tym specyficzny dla nas wzór, warto zacząć obserwować samego siebie by ten wzór odkryć i udoskonalić stając się zarazem świadomym uczestnikiem swojego życia. Cechy te ujawniają się najczęściej już we wczesnym dzieciństwie. Nierozwijane świadomie podlegają nieznacznym zmianom zachodzącym pod wpływem dojrzewania, pełnej aktywności życiowej i starzenia oraz niektórych czynników społecznych i środowiskowych. Tylko pełna świadomość samego siebie i mądra praca na samym sobą przyspiesza nasz naturalny rozwój. Jednak jak by na to nie patrzyć to na nasz temperament ma wpływ dziedziczne cech przekazywanych genetycznie wraz z pełnym naszym potencjałem którego obraz w jakiejś części odzwierciedla nasza grupa krwi. To temperament decyduje o naszym prawdziwym ?ja? naszej świadomości, kreatywności i wrodzonej agresji w stosunku do otoczenia, stając się za razem głównym motorem napędowym zmieniającym prace naszej podświadomości zarządzającej wszystkimi procesami biologicznymi naszego organizmu. To nie żart że to jak żyjemy i jacy jesteśmy wpływa na wszelkie procesy organiczne i na stan naszego zdrowia. Złośliwy i nieuprzejmy człowiek „Kisi wszystko w sobie” obciąża tym cały układ trawienny, odpornościowy, sprawia sobie każdej nocy koszmarne sny w których walczy ze zmorami swojego życia. Lekarstwem na to są małe grzeczności czynione innym każdego dnia, taka „uprzejmość przez łzy” może złośliwcom uratować zdrowie i życie. Tak rozumiany temperament stanowi podstawę kształtowania się i rozwoju naszej pierwotnej osobowości, której jest częścią składową większej całości jaką jest Duch i Dusza człowieka. Według teorii Pawłowa temperament odpowiada typowi układu nerwowego na poziomie fizycznym, co przenosi się na oddziaływanie ludzkiej osobowości w charakterystyczny dla niej sposób na pracę naszej podświadomości zarządzającej pracą wszelkich wewnętrznych układów organicznych człowieka…
Powinniśmy jednak być świadomi, że mimo tego że cechy osobowości można pogrupować w określone wzorce to jednak w swojej podstawowej formie występują bardzo rzadko, w większość z nas ma mieszane profile, w których cechy różnych temperamentów wpływają na utworzenie mniej czy bardziej harmonijnej całości. Osoby z mieszanym typem osobowości wykazują większą elastyczność społeczną, łatwiej przystosowują się do zmieniających się okoliczności a więc i lepiej dostosowują się do swoich realnych potrzeb życiowych….

Temperament to podstawowe cechy osobowości, które uzewnętrzniają się w specyficznej charakterystyce zachowania określonego człowieka. Cechy te występują najczęściej już we wczesnym dzieciństwie, podlega zmianom zachodzącym pod wpływem dojrzewania i starzenia się oraz niektórych czynników społecznych i środowiskowych. Na temperament ma wpływ dziedziczne cech osobowości, przekazywanych genetycznie i ujawniających się nawet w pierwszym roku życia człowieka. To temperament decyduje prawdziwym „ja” naszej świadomości i odpowiadającej jej części podświadomości….

Tak rozumiany temperament stanowi podstawę kształtowania się i rozwoju osobowości, której jest częścią składową. Według teorii Pawłowa temperament odpowiada typowi układu nerwowego na poziomie fizycznym, co przenosi się na oddziaływanie ludzkiej osobowości w charakterystyczny dla niej sposób….

W zasadzie żaden człowiek nie reprezentuje czystej formuły niżej wymienionych typów charaktu ale raczej ich splecione kombinacje….

Określenie rodzaju naszego temperamentu może pomóc nam w zrozumieniu siebie, swojego wnętrza, swojego niższego i średniego „ja” a przez to i innych ludzi….

– Najbardziej naturalne połączenia typów osobowości to sangwinik i choleryk oraz flegmatyk i melancholik….
– Połączenie neutralne, to sangwinik i flegmatyk oraz choleryk i melancholik….
– Niezbyt pasujące do siebie przeciwieństwa, gdzie granica sprzeczności jest płynna to sangwinik i melancholik, a także flegmatyk i choleryk….
– Kiedy w jednej osobie zderzą się przeciwieństwa temperamentów to prowadzi to do powstania konfliktów wewnętrznych i związanych z nimi rozdarć emocjonalnych….

Podstawowe Typy Charakterów….

Choleryk….
– Choleryk to typ impulsywny i drażliwy, zawsze pobudliwy, przejawiający tendencje do ciągłego niezadowolenia i agresji. Charakteryzuje go silne przeżywanie emocji oraz duża energia życiowa i aktywność. Głównym pragnieniem choleryków jest dominacja, od innych z kolei oczekują podporządkowania się i uznania dla swojej ciężkiej pracy. Cholerycy bywają uparci, a ich reakcje na bodźce są szybkie i często nieprzemyślane, bywają też zakompleksieni. Często żałują wypowiedzianych słów. Są nastawieni na działania i kierowanie. Wzbudzają wśród ludzi zaufanie i respekt, często pracują dla potrzeb grupy. Są szybcy w działaniu, preferują pracę, którą mogą sami zorganizować. Lubią przewodzić i organizować pracę innym. Gdy ktoś się z nim nie zgodzi, denerwują się, krzyczą, stają się agresywny. Choleryk to osobnik dominujący, władczy i wyraża to całą swoją postawą i sposobem gestykulowania, wysunięty w kierunku słuchaczy wskazujący palec, uderzanie pięścią w blat stołu to sposób postępowania choleryka. Jego twarz zazwyczaj wskazuje na to, że mocno się zastanawia, mało tam jest uśmiechu, raczej zaciśnięte usta i szczęki oraz zmarszczone czoło.
Według Hipokratesa dominującym narządem w organizmie choleryka jest wątroba, a dominującym „humorem” – żółć. Według Pawłowa, choleryk to osoba o silnym i niezrównoważonym układzie nerwowym….

Sztandarowe Cech Pozytywne Choleryka….
Jest ukierunkowany na osiągnięcie swojego celu, ogarnia całokształt zagadnienia, dobry organizator, dostrzega praktyczne rozwiązania, szybki w działaniu umiejętnie rozdziela pracę kładąc nacisk na wydajność i realizacje celu,dodaje innym motywacji do działania, opozycja pobudza go do działania. choleryk to urodzony przywódca, dynamiczny i aktywny. Posiada nieodpartą potrzebę zmian, silną wolę i zdecydowanie. Trudno go zniechęcić. Jest niezależny i samowystarczalny. Nie ulega wzruszeniom. Wzbudza zaufanie. Pracuje dla potrzeb grupy i sprawdza się w nieoczekiwanych sytuacjach. Przewodzi i organizuje i zazwyczaj ma rację. Niezbyt natomiast odczuwa potrzebę przyjaźni….

Cech negatywne….
Choleryk ma kłopoty z uznaniem racji innych ludzi,nie lubi przekazywać innym kontroli nad swoim życiem, nie podporządkowuje się woli innych, niepokorny, wydaje spontaniczne sądy, oceny, często raniąc innych,nie jest skłonny udzielać emocjonalnego wsparcia innym ludziom, w kontaktach z innymi liczy się dla niego on sam i jego zdanie. Choleryk jest nałogowym pracoholikiem. Nie jest w stanie oderwać się od pracy, aby odpocząć. To człowiek pełen entuzjazmu i zdecydowania w dążeniu do celu. Musi mieć nad wszystkim kontrolę, nie pozwala innym na podejmowanie decyzji i organizowanie działań. Posiada niezachwiane przekonanie, że zawsze ma rację, a pozostali którzy myślą inaczej, są w błędzie. Ceni w sobie siłę i z politowaniem spogląda na słabości u innych. Posiada zdumiewającą zdolność sterowania innymi tak, aby byli oni tego nieświadomi. To mistrz manipulacji. Lubi intryganckie zagrywki. Nie potrafi obchodzić się z ludźmi. Osądza ich z pozycji siły i pewności siebie. Odczuwa wewnętrzny przymus poprawiania błędów. Cechą choleryka jest apodyktyczność, zarówno w mowie jak i w dawaniu pisemnych instrukcji. Bardziej przejmuje się on zadaniami aniżeli uczuciami ludzi. Uwielbia kontrowersje i dyskusje. Nawet przed samym sobą nie jest w stanie przyznać się do błędu. Słowo „przepraszam” uważa za przejaw słabości. Przeświadczony, że zawsze ma rację, nie jest w stanie dostrzec swoich braków i wad. Nie przyjmuje do wiadomości, że jakaś ich cecha może być odpychająca. Już będąc małymi dziećmi cholerycy muszą zwyciężać w każdej sytuacji i zawsze znajdą sposób, aby nie stracić twarzy….

Melancholik….
Melancholik to osoba pogrążona nieustannie w swoich myślach, choć wierny i wytrwały, to jednak o pesymistycznym, lękowym, negatywnym podejściu do przyszłości, życia, samego siebie, a także codziennych spraw. Jest to człowiek o powolnych, słabych, lecz długotrwałych reakcjach uczuciowych. Osoba taka często popada w stany pesymizmu, ma trudności z podejmowaniem decyzji, brakuje mu wiary w siebie. Melancholik jest wrażliwy na krytykę swojej osoby, obraźliwy, nerwowy i skłonny do zadumy, spokojny, wyciszony, powściągliwy i mało elastyczny w zachowaniu. Lubi marzyć, oddawać się zadumie.

Według Hipokratesa dominującym narządem w organizmie melancholika jest śledziona, a dominującym „humorem” – tzw. czarna żółć. Melancholik cechuje się temperamentem reprezentującym słaby układ nerwowy (wg teorii Pawłowa)….

Sztandarowe Cech Pozytywne Melancholika….
Ogólnie podporządkowuje się regulaminom, jest perfekcjonistą o wysokich wymaganiach względem siebie i innych, przy czym docenia wagę szczegółów, w swoich postępowaniach wytrwały i dokładny, a także uporządkowany i zorganizowany, przy czym schludny i czysty, oszczędny i często skromny, dostrzega zaistniałe problemy i z powodzeniem znajduje twórcze rozwiązania. Melancholik to człowiek głęboki i skłonny do rozmyślań. Posiada analityczny umysł, jest poważny i zdeterminowany. To osobowość utalentowana i twórcza, mająca zadatki na geniusza. Osobowość muzykalna, przejawiająca zdolności artystyczne i wyczulona na piękno, to typ filozofujący i poetyczny, wrażliwy na potrzeby innych, skłonny do poświęceń, sumienny. To idealista, również pod względem doboru partnera. Ostrożnie dobiera przyjaciół, unika zwracania na siebie uwagi i chętnie pozostaje w cieniu. To dobry słuchacz, który głęboko troszczy się o innych i pomaga w rozwiązywaniu problemów. Wierny i ofiarny. Współczujący aż do łez….

Cech negatywne….
Lubi schematy, wykresy i liczby przy czym zbyt często im podporządkowuje swoje życie,zbyt wrażliwy przez co łatwo go urazić, wtedy staje się nieufny w stosunku do ludzi i sytuacji, skłonny popadać w apatię i depresję, wymagający wobec siebie i innych, prawdziwie nieustępliwy perfekcjonista, często przekłada ważne sprawy i terminy na późniejsze.łatwo wpada w depresję, czasami trudno odróżnić, kiedy jest szczęśliwy, a kiedy smutny. W miarę upływu lat coraz częściej narzeka, życie traktuje ze śmiertelną powagą. Wszystko odbiera zbyt personalnie i często sam naraża się na przykrości. Podczas udziału w rozmaitych imprezach zniechęca ludzi swoimi negatywnymi reakcjami. Lubi cierpieć, wszędzie węszy krytykę, której nikt nigdy nie wyraził. Ma niskie wyobrażenie o sobie – poprzez swe wrodzone skłonności poddaje surowemu osądowi przede wszystkim siebie. Wszystko odkłada na później. Bardzo dużo czasu spędza na planowaniu. Ma nierealne oczekiwania w stosunku do innych. Ponieważ lubi doprowadzać wszystko do perfekcji, przenosi tą cechę na innych. To człowiek nieufny i przewrażliwiony….

Sangwinik….
– Sangwinik to najbardziej ustabilizowany typ charakteru, wiecznie optymistyczny i radosny . Sangwinik to osoba o optymistycznym podejściu do życia, otwarta na relacje interpersonalne, towarzyska, beztroska. Lubi być w centrum zainteresowania, władcza i dominująca, czasem dumna i spoglądająca na innych „z góry”. Jest emocjonalna i spontaniczna, ma duże poczucie humoru, potrafi przyciągać do siebie ludzi. Tryska energią i entuzjazmem, jest twórcza, lubi komplementy, szybko się odwzajemnia.
Sangwinik cechuje się temperamentem reprezentującym silny, zrównoważony i ruchliwy układ nerwowy(wg teorii Pawłowa). Zgodnie z koncepcją czterech temperamentów Hipokratesa-Galenadominującym narządem w organizmie sangwinika jest serce, a dominującym „humorem” – krew….

Sztandarowe Cech Pozytywne Sangwinika….
Sangwinik to człowiek, który posiada dar przyciągania do siebie ludzi, jest duszą towarzystwa. Ma poczucie humoru. Kontakt ze rozmówcą umacnia przez dotyk. To człowiek emocjonalny i wylewny, entuzjastyczny i ekspresywny, wesoły i spontaniczny. Posiada ciekawą osobowość i zmienne usposobienie. Żyje dniem dzisiejszym. Jest prostoduszny. Jest też urodzonym aktorem i często zachowuje się jak dziecko, kocha ludzi i z łatwością zyskuje przyjaciół. Nie dopuszcza do nudy, lubi spontaniczne działania i komplementy. Nie chowa urazy. Jest zazwyczaj podekscytowany i często wzbudza u innych zazdrość, inicjuje nowe formy aktywności, sprawia bardzo dobre wrażenie na innych, twórczy i barwny, tryska energią i entuzjazmem, rozpoczyna nowe przedsięwzięcia w efektowny sposób pobudzając innych do współpracy czym oczarowuje wszystkich współpracowników….

Cech negatywne….
Cechuje go brak determinacji i rzadko realizuje on założony wcześniej plan, ba w ogóle ma problemy z dokończeniem zadań, zwłaszcza o charakterze precyzyjnych i do wykonania w określonym terminie. Za dużo mówi i przesadnie koloryzuje, co w efekcie często doprowadza do kłamstwa. Jest egocentrykiem. Nie dostrzega swoich wad. Nie jest dobrym doradcą, gdyż woli mówić niż słuchać. Ma kłopoty z pamięcią. Pomimo, iż doskonale pamięta kolory i nieistotne szczegóły, to jednak prawie wcale nie pamięta nazwisk, imion, dat i miejsc, zapomina o różnych sprawach i jest niepunktualny To niestały i zapominalski przyjaciel. Przerywa rozmówcy i odpowiada za innych. Ma zbyt wysokie mniemanie o sobie, przez co odbierany jest jako osoba arogancka. To człowiek niezorganizowany i niedojrzały. Sangwinik żyje w swojej krainie bezstresowego dzieciństwa i nie chce stawiać czoła brutalnym realiom życia. Cechuje go zmienność i nadmierna spontaniczność, nie umie odmawiać, w związku z tym często przyjmuje nadmiar obowiązków,często jego wypowiedź poprzedza głębsze przemyślenia problemu, zbyt łatwo ulega emocjom okazując je nadmiernie….

Flegmatyk….
– Flegmatyk to osoba powolna lecz niezawodny, o pogodnym usposobieniu i wysokim poziomie samokontroli zrównoważona emocjonalnie, zdystansowana obiektywna w ocenie i obserwacji łagodna solidna w relacjach interpersonalnych najczęściej nieufna i chłodna dyplomatycz, pojednawcza cierpliwa cicha dowcipna potrafiąca poświęcić dużo czasu sprawie czy człowiekowi lubiąca obserwować ludzi potrafiąca współczuć preferująca pracę nie wymagającą pośpiechu i tempa powolna w działaniu potrafiąca słuchać potrafiąca zachować spokój, nawet w trudnych sytuacjach.
Według Hipokratesa dominującym narządem w organizmie flegmatyka jest mózg, a dominującym „humorem” – śluz. Cechuje się temperamentem reprezentującym silny, zrównoważony i bezwładny układ nerwowy (wg teorii Pawłowa)….

Sztandarowe Cech Pozytywne Flegmatyka….
Flegmatyk to człowiek kompetentny i solidny, spokojny i zgodny, ma zdolności administracyjne, dobry pośrednik w rozwiązywaniu problemów, unika konfliktów, dobrze znosi naciski w pracy i domu, często znajduje proste wyjście z trudnych sytuacji. Flegmatyk to człowiek powściągliwy, niewymagający i beztroski, spokojny, chłodny, opanowany. To człowiek cierpliwy, zrównoważony, cichy, a przy tym dowcipny i życzliwy, który nie miewa napadów złego humoru, nie popada w depresję i nie robi hałasu wokół swojej osoby. Emocje skrywa głęboko, jest pogodzony z życiem. Jest uniwersalny. Flegmatyk jest łatwy we współżyciu, uprzejmy i pogodny. To dobry słuchacz, który ma wielu przyjaciół. Jest współczujący i troskliwy. Lubi obserwować ludzi….

Cech negatywne….
Duże problemy w szybkim podejmowaniu decyzji, nadmierne unikanie ryzyka i trudności w określaniu swoich celi, zwlekanie z decyzją, odkładanie spraw na później, unikanie ponoszenia odpowiedzialności za siebie i innych. Flegmatyk nie potrafi się czymś ekscytować, nie przejawia żadnego entuzjazmu. Nie lubi zmian i nie odczuwa potrzeby rozrywki. Przypuszcza, że inni czują tak samo. Sprawia wrażenie leniwego i odkładając pracę na później zakłada, że w ogóle zdoła jej uniknąć. Cierpi na kompleks jutra: „Nigdy nie rób dzisiaj tego, co możesz odłożyć na jutro”. Potrzebuje od innych bezpośredniego bodźca, ale nie znosi przymuszania. Unika wywiązywania się z codziennych obowiązków. Trwając w uporze spokojny flegmatyk nie pragnie porozumienia. Zawsze idzie drogą najmniejszego oporu. Jest niezdolny do podejmowania decyzji. Nie chcąc nikogo ranić, nie potrafi powiedzieć „nie”….

Temperament a obrazy senne i narracja snu
Cechy naszego temperamentu określają zachowanie się człowieka i jednocześnie różnicują ludzi nic dziwnego, że jak w lustrze odbijają się także i w naszych snach. W analizowaniu cech osobowości naszego temperamentu ważny jest także Twój stosunek do samego siebie (obiektywna samoocena) bo tylko tak zrozumiesz u podstawy co przekazuje Ci poprzez sny Twoja podświadomość. W skomplikowanym przez ludzi życiu a tym bardziej w nie znających żadnych ograniczeń snacha każda z naszych cech charakteru u swojej podstawy może być tematem napięcia i „bohaterem” sennej narracji. Może być też odczuwana jako pojedyncza emocja, uczucie lub postawa, warto do nich się świadomie ustosunkowywać, ocenić jej wagę i wpływ na nasze życie, myśleć o nich po przebudzeniu i na jawie, budowąć ich pozytywny potencjał i znajdowac dla nich właściwe miejsce. Jak już pisałem rzadko zdarza się aby jeden temperament zdominował w 100% osobowość człowieka. Najczęściej funkcjonuje jeden dominujący typ osobowości z domieszką drugiego. Bywa też tak że człowiek uzewnętrznia inny temperament w chwilach wzburzenia, nerwach, stresie, słowem w trakcie silnych emocji. Skrajności potrafią być duże i nieraz zaskakujące. Nawet samego „posiadacza” tego temperamentu. Jeżeli poznanie siebie jest dla nas ważne to właśnie najlepiej jest zacząć od ustalenia swojego głównego temperament. To wiele wyjaśnia i trochę otwiera nam oczy. Możemy też zrozumieć zasadę poznawania samego siebie i stanąć na skraju drogi do samopoznania. Możemy „próbować rozważyć temperamenty otaczających nas osób. Bądźcie dla siebie i innych wyrozumiali. Pilni w swoich rozważaniach. Dokładni. Taka „zabawa” bardzo się przydaje w życiu ponieważ i w życiu na jawie i w naszych snach wszelkie sztandarowe i łatwo rozpoznawalne emocje są ważnymi drogowskazami które ujawniane w trakcie snu mają głębsze przesłanie. Takie sny rzeczowo i konstruktywnie pokazują nam, gdzie biegnie linia napięcia wewnętrznego i na jakiej płaszczyźnie życia toczy sie wewnętrzny spór, poprostu na czym nam podświadomie naprawdę zależy. Przykładowo jeżeli w swoim śnie ciągle się gdzieś spuźniasz i jesteś tym zawiedziony to przekaz od podświadomości mówi by do punktualności przywiązać szczególną wagę, gdyż jest Twoim mankamentem nad którym należy popracować by nie budować wewnętrznej presji ponoszonych z tego tytułu strat.

Oto lista przykładowych cech temperamentu i co za tym idzie i naszej postawy osobistej:
komunikatywność, odpowiedzialność, uczciwość, punktualność, chęć pomagania innym, wrażliwość, uważne słuchanie, szybka adaptacja, radzenie sobie w trudnych sytuacjach, skuteczne przekonywanie, dokładność i precyzja, spostrzegawczość, skuteczne działanie, myślenie przyczynowo – skutkowe, przewidywanie ryzyka, prawdomówność, posłuszeństwo, dokładne wykonywanie poleceń, dociekliwość, wytrwałość, empatia, obowiązkowość, opiekuńczość, uczynność, rzetelność, pewność siebie, staranność, zdecydowanie w podejmowaniu decyzji, troskliwość, operatywność, dążenie do celu, stanowczość, tolerancja, konsekwencja , poczucie humoru, takt, okazywanie szacunku innym, wnikliwa obserwacja innych i/lub otoczenia, konstruktywne wyciąganie wniosków, kreatywność, cierpliwość, szybkie podejmowanie decyzji, szybkie działanie, radzenie sobie ze stresem, pracowitość, umysł ogiczny i analityczny na poziomie naukowym, logiczne wnioskowanie, otwartość, porządek i czystość, łagodność, wyobraźnia, długa koncentracja, zdyscyplinowanie, odwaga, spokój i opanowanie, przedsiębiorczość, praktyczność, śmiałość, serdeczność, czułość, lojalność.
nie przejmuje inicjatywy, na nic nie potrafi się zdecydować i postawić na swoim
umiejętność słuchania, słowność i wyrozumiałość.

Umyślnie ujmuję tylko te pozytywne…, nie przywołując ich negatywnych odpowiedników….

Jak zbudować prawidłową postawę osobistą w oparciu o swój temperament…
Nie ma możliwości dania konkretnych rad, sami musimy nad tym popracować. Napewno prawidłowo zbudowana postawa, zgodna z naszym temperamentem staje się naszą zbroją i tarczą w różnych życiowo okolicznościach, dodając nam pewności w działaniu. Przywdziewana przez nas zbroja tyczy się tego co mają widzieć w nas inni i czego o nas mogą się dowiedzieć. Tymczasem by nasza postawa nie wywierała w nas napięć i sprzeczności a nasz temperament się nie buntował powinna być bliska temu, co mamy w swoim wnętrzu. Właściwa postawa powinna być oparta na samoanalizie tego co w tym wzgledzie myślimy świadomie o sobie. Powinna uwzględniać jacy jesteśmy i jacy chcemy być. Postawy jakie reprezentujemy na jawie są bardzo częstym tematem głównym naszych snów i to zawsze w kontekście sprzeczności które rysują rozłam pomiędzy pseudo świadomoą próbą reprezentowania siebie na zewnątrz a tym kim jesteśmy naprawdę. Sen w którym nasza podświadomość ujawnia napięcia wynikające z nieprwidłowego traktowania samego siebie mogą przynieść nam wiele cennych rad jeżeli tylko uzbroimy się w obiektywizm oceny samego siebie a nie będziemy szukać wytłumaczenia snu w naciskach płynących z zewnątrz. Takie sny zawsze odnoszą się do Ciebie i nie jest to krytyka tylko próba naświetlenia problemu. Co z tym zrobisz to tylko Twoja sprawa….

Nastroje w życiu i w snach….
Nastroje to uczucia o spokojnym przebiegu, mniejszym nasileniu i dłuższym czasie trwania niż emocje np. zadowolenie lub niezadowolenie, wesołość lub smutek, niepokój, tęsknota, nostalgia, irytacja, samotność, dobrostan wewnętrzny. Nastrój – utrzymujące się przez dłuższy okres zabarwienie emocjonalne wszystkich przeżyć, zarówno doświadczane subiektywnie, jak i również tych możliwych do zaobserwowania przez nasze otoczenie. Główną siłą nastroju jest jego czas trwania. Im dłuższy tym większe pozostawia po sobie odbicie w naszej psychice (rzadko ktoś jest opanowany złością przez cały dzień, a zupełnie normalne jest że przez dłuższy czas utrzymmuje się nastrój podenerwowania i irytacji, podczas trwania którego byle co wyzwala wybuch złości)….

Rodzaje nastroju
– nastrój prawidłowy (eutymia) – obejmuje zwykły zakres wahań nastroju, bez nastroju wyraźnie obniżonego lub wzmożonego
– nastrój obniżony (depresja) – nastrój z poczuciem smutku:
– dysforia – nastrój obniżony z cechami drażliwości, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych
– minorowy – pełen smutku, melancholii i żalu
– nastrój żałobny – nastrój smutku związany z realną utratą
– nastrój wzmożony – nastrój z poczuciem radości:
– euforia – nastrój wzmożony z przeżyciem szczęścia, wielkości, bez zwiększonej aktywności psychoruchowej
– ekstaza – nagłe przeżycie niewypowiedzianego szczęścia
– mania – nastrój wzmożony z cechami ekspansywności, nadmiernym przekonaniem o możliwościach, z towarzyszącą wzmożoną aktywnością psychiczną i ruchową; lekkie nasilenie – hipomania
– labilność – łatwe wahania między nastrojem wzmożonym a obniżonym
drażliwość – łatwe wpadanie w gniew
– anhedonia – niemożność odczuwania przyjemności powodująca zaprzestanie wykonywania czynności dających uprzednio przyjemność
aleksytymia – niemożność wyrażenia za pomocą słów swoich stanów emocjonalnych.

Nastroje w naszych snach….
Nastroje w naszych snach niemal zawsze, z nielicznymi tylko wyjątkami, reprezentują nasz własny postęp lub regres. W naszych snach odzwierciedlają nasz poziom rozwoju jako osoby która walczy i stawia czoło życiu lub już się poddała. Chcecie, żeby ta osoba w was się rozwijała, czy wolicie, żeby zniknęła? Jeśli z jakiś powodów nieakceptujemy stanu swoijego nastroju i toczymy z nim walkę, sprzeciwiamy się temu co się z nami dzieje na jawie i możemy dokonać jakiejś zmiany; dokonując analizy samego siebie, możemy odkryć, dlaczego znaleźliśmy się na rozdrożu i podjąć odpowiednią decyzję.Podświadomość źle reaguje na przymus. Jeśli naszym snom nie towarzyszy radość i odprężenie, wywołająone zawsze w nas odwrotne do zamierzonych skutki. Nie należy się ty deprymować. Wiele z naszych sennych emocji i nastrojów to tylko tendencje które wymagają analizy by same z siebie straciły swój negatywny potencjał oddziałaywaniua na nasze życie….

Namiętności w życiu i w snach….
Namiętności to stan silnego odczuwania emocji, bądź uczucie w formie twałych skłonności do przeżywania różnych nastrojów i afektów łącznie w związku z określonymi naszymi celami lub dążeniami. Namiętności mają dużą siłę pobudzającą, ukierunkowują myśli, spostrzeżenia, pamięć i inne procesy psychiczne w jednym tylko kierunku. Z założenia wraz z upływem czasu słabną, ale niektóre z nich mogą narastać np.( chciwość). Pojęcie namiętności najczęściej odnosi się do naszej seksualności i zmysłowości. Wiąże się je ze stanem odczuwania silnego i nieodpartego uczucia do drugiej osoby, które powoduje utratę kontroli intelektualnej nad własnym zachowaniem. Mogą też przybrać wyjądkowo wybujałe rozmiary w w trakcie realizacji swoich pasji które wtedy w sposób nienaturalny zajmą należne bliskim Ci osobą miejsce ( dzieje się tak gdy pasje stają się ważniejsze niż sprawy naszch bliskich). W naszych snach istota sprawy prawie zawsze dotyczy emocjonalnie skrzywionych namiętności. Przedstawia konieczność poznania naszej wytrzymałości emocjonalnej na drodze samorealizacji lub w kontaktach uczuciowych o niekreślonym ale bardzo silnym podłożu emocjonalnym. Wtedy wszelkie namiętności ujawniają zazwyczaj naszą odporność w przypadku kłopotów związanych z niekorzystnym obrotem spraw. Istota snu w którym ujawniają się nasze namiętności ukazuje, że znajomość własnej siły i słabości pozwoli nam rozpoznać, czy dysponujemy niezbędnym potencjałem emocjonalnym, aby stawić czoło licznym doświadczeniom, jakie towarzyszą rozwojowi naszej osobowości czy też powinniśmy starać się zapanować nad swoimi namiętościami by nie doprowadziły nas do zguby. Dlaczego droga do doskonałości wiedzie przez ból i łzy
Dlatego że wraz ze zdobyciem wielkich możliwości stajemy się coraz bardziej sobą i wtedy do głosu dochodzą wszelkie nasze niedoskonałości które możemy poprawić wedle własnej woli….