Dusza jest przeciwieństwem materii, źródłem ruchu.
Jest realna, ale nie materialna.
Jest substancją, która się porusza.
Posiada funkcje poznawcze: poznaje byt, różność, odrębność, tożsamość, podobieństwo.
Jest nieśmiertelna, niezależna od ciała, prosta, doskonalsza od ciała….

Gnoza
Cytaty Gnostyczne
Cytaty z Gnozy i o Gnozie


Gnoza czyli „poznanie, wiedza” to forma świadomości podkreślająca wartość wiedzy jako narzędzia (samo)zbawienia. Mitologia gnostycka przedstawia człowieka jako pogrążonego we śnie – obudzenie z niego to poznanie prawdy o swoim duchowym powołaniu….
Autor: Rudolf Steiner


Oto alternatywy, przed którymi stoi człowiek: Prawda albo Złudzenie.  Życie albo Śmierć.  Byt albo Nicość. Pytania o Sens życia i poszukiwanie go lub wieczny cień istnienia.  Wyjście poza ciasne granice umysłu ku głębi świadomego  myślenia i życiowy zwrot ku nieśmiertelności albo nicość, śmierć i zapomnienie.   Oświecenie albo Ciemność.  Przebudzenie albo Wieczny sen… To Ty wybierasz czy przebudzisz się i ruszysz w poszukiwaniu wiedzy czy też wolisz spać i śnić o życiu które nie ma bo wszystko w nim  jest bez ładu i składu…
Źródło: Gnoza


„Gnoza jako wiedza zdobywana przez poznanie jest wspólnym pniem wszystkich religii świata, gdyż jest to wiedza o boskich tajemnicach, zastrzeżona dla tych którzy jej z utęsknieniem poszukują… „
Źródło: Gnoza


„Rdzeniem każdej religii jest mit wyrastający z dającego jej początek doświadczenia wglądu, jakie miał najpierw założyciel danej religii. Jednak Gnoza rozumiana jak wiedza ukierunkowuje zrozumienie swojej istoty jako natchnie, od którego nie ma ucieczki… Gnoza jako wiedza zdobywana przez poznanie jest wspólnym pniem wszystkich religii świata, gdyż jest to wiedza o boskich tajemnicach, zastrzeżona dla tych którzy jej poszukują… „
Źródło: Gnoza


„Gnoza zawiera w sobie wyobrażenie identyczności natury boskości z naszą wewnętrzną boską iskrą usadowioną w duszy ludzkiej, która ma zostać ponownie ożywiona i przywrócona do dawnego przynależnego jej od początku stanu [..]” „
Źródło: Gnoza


„”Zewnętrzna informacja, czyli gnosis składa się zatem z instrukcji odblokowujących naszą głębszą jaźń. Gnostycy już dawno temu dostrzegali znaczenie odzyskania tego, co nazywali Boskością, dla całości naszej istoty”… „
Źródło: Gnoza


„W sensie podstawowym gnoza jest wyzwoleniem spod jarzma umysłu i umożliwia poznanie swojej prawdziwej natury. Wyzwolenie to odbywa się przez zdobywanie wiedzy teoretycznej i praktycznej dokładnie w tej kolejności [..] Umysł więzi nas nie pozwalając na spojrzenie w głąb siebie, ci którzy uświadomili sobie swoją głębszą jaźń udaje im się wyzwolić z ciasnoty swojego umysłu. [..] Istnieją różne metody osiągnięcia gnozy, od szalonego tańca do wytężonej kontemplacji, tak jak i różne są jej cele od poszukiwania drogi do źródła i wiedzy o samym sobie po szamanizm… „
Źródło: Gnoza


„Celem Gnozy jest stopniowe przekształcenie myślenia, uczuć i woli człowieka, która ma w nim obudzić inspirację do świadomego życia i intuicję rozszerzającą odczuwanie świadomości, z poziomu osobowości człowieka prostego, przyziemnego, przykutego do materii swoimi zwierzęcymi zmysłami na poziom człowieka postrzegającego otoczenie przez pryzmat swojej rozwijającej się wrażliwości duchowej, a także przemianę sfery sensu własnych wartości na nowy wyższy poziomie rozwoju, połączony z indywidualną przemianą duszy i ciała, rozszerzenie i pogłębienie możliwości poznawczych o wszechstronny odbiór wewnętrzny, wręcz nadświadomy charakteryzujący się swoistym wglądem w naturę rzeczy dający przekonanie o nieskończonych możliwościach rozwoju człowieka bezpośrednio ze źródła wszelkiego istnienia. Cecha ludzkiego umysłu jest to, ze jest zarówno fizyczny, jak i duchowy, łączy elementy duchowości z naszego życia z odczuwaniem ich przez naszą duszę, jeśli wiec zaprzątasz własny umysł przyziemnymi ziemskimi sprawami stajesz się ziemski. Jeśli zaś wypełniasz twój umysł wzniosłymi myślami to i Twoje istnienie staje się bardziej duchowe… „
Źródło: Gnoza


„Gnoza jako wiedza zdobywana przez poznanie jest wspólnym pniem wszystkich religii świata, gdyż jest to wiedza o boskich tajemnicach, zastrzeżona dla tych którzy jej poszukują… „
Źródło: Gnoza


„Gnoza zajmuje się jedynymi prawdziwymi tajemnicami które odkrywa się samodzielnie dzięki rozjaśnieniu ich światłem własnej wiedzy uprzednio zdobytej. Odmienne stany Świadomości mogą być osiągnięte poprzez wykorzystanie wewnętrznego wglądu… Gnoza jako wiedza zdobywana przez poznanie jest wspólnym pniem wszystkich religii świata, gdyż jest to wiedza o boskich tajemnicach, zastrzeżona dla tych którzy jej poszukują… „
Źródło: Gnoza


„Gnoza to ścieżka, na której nie ma żadnej przeszkody między tobą, a wiedzą ze Źródła. Wszystko jest kwestia poznania, doświadczenia i otworzenia się na to, co się może znaleźć na końcu tej drogi. W formułowaniu wyników swego wysiłku poznawczego gnostyk sięga także do języka uniwersalnych symboli w tym także religijnych nadając im jednak nowe wyjątkowe znaczenie… „
Źródło: Gnoza


„Gnostycy wierzą w potęgę jednostki i jej zdolność do odkrycia prawdziwego źródła swojego istnienia w samym sobie. Bo każdy może odnaleźć Boga w sobie i swój pierwotny z Nim związek. On tam cały czas jest od samego początku wszechrzeczy. Każdy z nas jest z nim od zawsze połączony… „
Źródło: Gnoza


„W przypadku gnozy chodzi o poznanie swojej wewnętrznej Boskiej iskry wychodzące poza racjonalność umysłu i intelektu choć nie całkiem irracjonalne, gdyż nie rezygnuje z formułowania wyników w postaci słów. Mimo trudności z przełożeniem obrazowej symboliki na język zrozumiały dla otoczenia gnoza nieustanie poszukuje słów oddających najwierniej doznania przeżywanego świadomie połączenia z Wyższą świadomością… „
Źródło: Gnoza


„Poznanie mistyczne czy gnostyczne jest bezpośrednim wewnętrznym doświadczeniem polegającym na odcięciu się od własnego ego i małego ja, umysłu, intelektu i wszystkiego tego co utożsamić możemy z ciałem. To sięgnięcie dalej, do niedostępnego poznaniu racjonalnemu naszemu wnętrzu, do duchowej rzeczywistości jako duchowego aspektu naszej istoty, istniejącemu w nas od czasu naszego powstania a będącym ukrytym w nas rzeczywistym naszym potencjałem. To właśnie po przez tę odwieczną więź ustanowioną przez samego Boga jesteśmy w stanie sięgnąć jeszcze dalej w głąb szeroko pojmowanego mikro i makro kosmosu. Ba.., i jeszcze dalej aż do Boga. Połączenie to jako takie jest dostępne każdej istocie i związane jest z poznaniem symboliczno obrazowym. Wgląd ten umożliwiają gnostykowi ożywienie w toku ćwiczeń medytacyjnych lub kontemplacji wszelkich zmysłów wewnętrznych wzmacniających połączenie wszelkich ciał człowieka z duszą i duchem odczuwany jako zjednoczenie całej jaźni naszej istoty uniesienie materii do poziomu ducha czyli ekstazę… „
Źródło: Gnoza


„Gnoza jest kluczem do osiągnięcie głębokich stanów świadomości zapewniających wgląd w naturę własnej istoty a po przez nią wgląd w naturę rzeczy (Boskiego planu). Wgląd w naturę rzeczy odbywa się za pomocą szeroko rozumianej kontemplacji (Kontemplacja pustki, Braku myślenia, Skupienia uwagi na konkretnej rzeczy lub konkretnym zagadnieniu)… „
Źródło: Gnoza


„Tak naprawdę gnoza to tylko pewien etap zdobywania lub odzyskiwania wcześniej już zdobytej wyższej świadomości [..] Dla powracającej samoświadomej siebie duszy jest to odzyskiwanie dla istoty ludzkiej inkarnującej się nieświadomie to zdobywanie nowej świadomości… „
Źródło: Gnoza


„Gnoza, podobnie jak nauka, jest poznaniem ukrytego, ma ono jednak charakter uniwersalny i sięga do głębin naszej istoty wykorzystując do zrozumienia głębi jakiegoś zagadnienia doznania wewnętrzne odrzucając w znacznym stopniu myślenie racjonalne… „
Źródło: Gnoza


„Gnoza stwierdza że prawdziwym wiezieniem i naszym ograniczeniem nie jest nasze ciało ale nasz umysł, a wyzwolenie się z tego stanu jest właśnie podstawowym celem gnostyka… „
Źródło: Gnoza


„Gnoza ma dać człowiekowi orientację w szeroko pojmowanym otoczeniu, mikro i makro świecie, w którym czy tego chcemy czy nie istniejemy, ma pokazać pochodzenie i aktualny konstrukt naszej istoty i wskazać nam drogę wyzwolenia z tej niekorzystnej sytuacji przez „wtajemniczenie” które może dopiero nas poprowadzić dalej… „
Źródło: Gnoza


„Gnoza jest poznawaniem tych obszarów bytu, które nie są dostępne poznaniu racjonalnemu dla naszych umysłów i zastrzeżona dla tych, wyłącznie ludzie którzy odpowiednio są już nastawieni na jej odbiór. Gnozę określa kryterium zdolności i wysiłku jaki wkładamy. Człowiek świadomy samego siebie i ukierunkowany na poszukiwanie głębi w swoim wnętrzu w którymś momencie zaczyna syntetyzować zdobytą wiedzę i przekładać jej brzmienie na naprawdę uniwersalne wartości co samo w sobie sprawia że istota ludzka wkracza na drogę do gnostycznego zrozumienia istoty rzeczy… „
Źródło: Gnoza


„Ostatecznie więc Gnoza jest mistycznym wyrazem doświadczenia samego siebie, poznaje i doświadcza siebie, swoją jaźń, swój byt, cel istnienia, miejsce w Boskim planie a poprzez to widzi i rozumie większymi niż dotychczas zmysłami świata materialny, świata duszy i świata ducha… „
Źródło: Gnoza


„W pierwszym rzędzie gnoza miała dać człowiekowi orientację w otaczającej go przestrzeni, w której żyje, ukazać mu jego pochodzenie i aktualną sytuację, w której się znalazł i wskazać drogę wyzwolenia z tej sytuacji. Jednakże najwyższym i ostatecznym celem gnozy było (i jest) zbawienie (soteria) człowieka. W aspekcie uniwersalnym jest to wyzwoleniem ze świata ciał i duszy, czyli powrotem do „prawdziwego Źródła” jako świata Boga. W aspekcie religijnym odkryciem swej trwałej więzi i tożsamości z Bogiem, a zatem zmianą statusu człowieka z istoty przynależnej do materii w istotę zjednoczoną z sferą ducha… „
Źródło: Gnoza


„”Wszystko ma swój czas i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem. Jest czas rodzenia i czas umierania, czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasadzono, czas zabijania i czas leczenia, czas burzenia i czas budowania, […] czas miłowania i czas nienawiści, […] Wszystko co czyni Bóg na wieki będzie trwało. […] To co jest, już było, a to, co ma być kiedyś, już jest. […]” „
Źródło: Ksiega Koheleta
Autor: Koh 3, 115


„W trakcie kontemplacji Gnostyk oczyszczona swoja świadomość ze wszystkiego poza przedmiotem koncentracji. Zapewnia mu to wgląd w naturę zagadnienia swojej kontemplacji która jawi mu się wtedy w sposób symboliczny lub obrazowy (Najczęściej jedno i drugie). Symbolika obrazów przefiltrowana przez pryzmat własnej istoty daje pełniejsze zrozumienie dla umysłu natury zagadnienia z jakim się mierzy i własnego do niej stosunku… „
Źródło: Gnoza


„Gnoza szamańska na swojej ścieżce za pomocą wglądu dąży do osiągnięcia ekstazy co może spowodować mistyczne doświadczenia i prowadzi do odkrywania Boskich Prawd. Dzięki takim stanom można dostroić się do podświadomości przedzierając się przez różne warstwy małego „ja” i uzyskać większy wpływ na cząstkę Boskiej Iskry w nas(Nadświadomość) manifestując w ten sposób swoją wolę i uzyskując wpływ za jej pośrednictwem na otoczenie… „
Źródło: Gnoza


„Gnoza praktyczna to inicjacyjny system ćwiczeń i medytacji mający dokonać przemiany człowieka w jego ludzki aspekt procesu zbawienia i dać mu poznanie siebie i świata duchowego oraz doprowadzić go do osobistego wtajemniczenia… „
Źródło: Gnoza


„Gnoza jako poznanie po przez poszukiwanie wiedzy to zdobycie odpowiedniej świadomości która umożliwi doświadczenie samego siebie czyli swojej wewnętrznej istoty (Duszy i Ducha), poprzez jaźń świata materialnego(Ciało i umysł). Poznanie to poprzez przygotowanie umysłu(oczyszczenie) zbliża nas do swoistego „wtajemniczenia” które jest wyzwoleniem z ciasnych ram myślenia prostego(Umysłowego) i przenosi nas na wyższy poziom postrzegania otaczającej nas rzeczywistości za pomocą coraz pełniejszego postrzegania symboliczno obrazowego… „
Źródło: Gnoza


„I Gnoza i Mistyka to dwa skraje tej samej drogi. Gnoza wzbogaca nasze wnetrze po przez poszukiwanie wiedzy natomiast Mistyka robi to samo za pomocą ascezy. Przekroczenie pewnego etapu każdej z tych dróg daje zbliżone efekty. Wgląd w własną istotę a po przez to wglad w naturę rzeczy (Boskiego planu)… „
Źródło: Gnoza


„Gnoza nie może być dana człowiekowi jako objawienie, i nie pojawia się spontanicznie. Spontanicznie może się pojawić w nas pragnienie poszukiwania wiedzy które dopiero po przez jej zdobycie, praktykę i doświadczenie doprowadzi nas do stanów ekstatycznych. Stany ekstatyczne mogą sie pojawiać samoistnie u głęboko wierzących w „Coś” ludzi mogą nawet wielokrotnie do nich nawracać, ale to nie jest gnoza która w sposób świadomy je kreuje… „
Źródło: Gnoza


„Centrum naszego istnienia nie tylko skupia istotę naszego bytu ale i sprawia że dotykamy sedna wszystkiego zbliżając się w ten sposób do Boga. Poszukiwanie go po przez wiedzę jest dobre i skuteczne, prowadzi do zrozumienia samego siebie i swojej drogi która wraz ze wzrostem wiedzy staje się bardziej świadoma i coraz bardziej oczywista… „
Źródło: Gnoza


„Ze wszech stron otaczają nas tajemnice, których nie rozwiążesz żadnym ze zmysłów, prawdę dostrzec możesz zapisaną, między wierszami swojego życia…. „
Źródło: Gnoza


„Aby scalić swoje jaźnie na pewno trzeba być bacznym obserwatorem otaczającej nas przestrzeni, czytać życie miedzy wersami, widzieć i doszukiwać się małych i dużych jego niuansów, być świadomym otaczającego nas świata, przestrzeni, starać się „widzieć”, „zachwycać” i „czuć”, to oczyszcza relacje między świadomością i podświadomością, a i powoduje że obie te sfery naszej psychiki lepiej z sobą współpracują, to również powoduje że wszystko co przeżyliśmy, o czym tylko myśleliśmy, co czuliśmy, nawet jeżeli nas dręczyło i obciążało zmienia się na odczucia i uczucia pozytywne, a nasza istota rozjaśnia się i wtedy nawet z najbardziej koszmarnych przeżyć i uczuć jesteśmy w stanie czerpać pozytywną siłę by kreować swój rozwój zawsze w stronę światła… „
Źródło: Gnoza


„Ostateczna prawda leży poza umysłem, jest prosta, nieskomplikowana, oczywista, umysł nas zwodzi, łudzi i ogranicza… „
Źródło: Gnoza


„Studiowanie symboli rozwija głęboką wyobraźnie co zmienia sposób funkcjonowania naszego umysłu… „
Źródło: Gnoza


„Nauka to zorganizowana wiedza. Mądrość to zorganizowane życie. „
Źródło: Gnoza


„Najniższy poziom Gnozy to studiowanie świętych pism w poszukiwaniu wiedzy o Bogu. Średni to poszukiwanie wiedzy o Bogu i studiowanie jej w oparciu o własne wnętrze. Najwyższy poziom Gnozy w skrócie to poszukiwanie wiedzy, analizowanie i utrwalanie jej w umyśle a następnie przekładanie zdobytej wiedzy na własne życie co wzmacnia wszelkie doznania i ukierunkowuje dalsze kroki zbliżając do wtajemniczenia… „
Źródło: Gnoza


„[..] Według gnozy Dusza jest przeciwieństwem materii, źródłem ruchu. Jest realna, ale nie materialna. Jest substancją, która się porusza. Posiada funkcje poznawcze: poznaje byt, różność, odrębność, tożsamość, podobieństwo. Jest nieśmiertelna, niezależna od ciała, prosta, doskonalsza od ciała, stąd złączenie z nim jest dla duszy niekorzystne. [..] Bóg najpierw stworzył duszę, potem ciało. Następnie ożywił świat poprzez umieszczenie w duszy intelektu… „
Źródło: Platon gnoza


„[..] świat zaczął się poruszać, a Bóg postanowił jeszcze bardziej go upodobnić do archetypu i przenieść do niego naturę wieczności. Ponieważ jest to praktycznie niemożliwe od zewnątrz, postanowił uczynić ruchomy obraz wieczności – czas, pozostawiając sobie w ten sposób możliwość dowolnej kreacji, gdyż w materii funkcjonuje jedynie emanacja Boga Jego Duch (Wola określająca i nadzorująca zasady istnienia, podstawowy potencjał i ogólny kierunek), sam Bóg jak Esencja i jako siła sprawcza znajduje się poza czasem. Dlatego też dla istot związanych w jaki-kolwiek sposób z materią to właśnie archetyp jest podstawową strukturą pośrednią pomiędzy prostym intelektem naszego materialnego umysłu a głębszą świadomością duszy. To właśnie za pomocą gnostycznego trudu i studiowania gnozy jako wszechstronnej nauki o mikro i makro świecie człowiek zbliża się w swoim sposobie myślenia prostego (umysłowego) do myślenia archetypowego (symboliczno-obrazowego) i przekracza progi wtajemniczenia zarezerwowane dla materii stając się istotą wzniosłą… „
Źródło: Platon gnoza


„[..] w pojęciach jest wiedza pewna i bezwzględna. Muszą więc odnosić się do przedmiotów istniejących realnie. Własnością pojęć jest jedność i stałość, ich przedmioty muszą więc mieć tę samą naturę. Nie są to rzeczy fizyczne, gdyż te są zmienne. Byt jest więc innej natury. Bytem są idee, które stanowią odrębny świat. Układ tego świata jest tożsamy z układem pojęć. Oba światy mają strukturę hierarchiczną. Najwyżej jest idea dobra i piękna. Idee są niezmienne, zmienne są rzeczy. Rzeczy nie dorównują ideom, są jedynie bardziej lub mniej do nich podobne… „
Źródło: Platon gnoza


„[..] Idee nie są bytem fizycznym, gdyż uczestniczą w wielu rzeczach. Nie są bytem psychicznym, gdyż są przedmiotem myśli. Idee są powiązane logicznymi związkami i tworzą hierarchię. Idee poznaje się natychmiast i do głębi (w sposób obrazowosymboliczny), należy je więc pojmować w sensie logicznym (immanentnym) i duchowym (transcendentnym). „
Źródło: Platon gnoza


„[..] Świat zmysłowy nie jest wieczny. Został jedynie stworzony na wzór wieczności. Istnieje jeden taki świat, gdyż Bóg chciał stworzyć możliwie najlepszy obraz (a ten może być tylko jeden). Świat jednak musi być z czegoś. Dlatego materia, obok Boga i idei jest trzecią przyczyną świata. Jako przyczyna, materia musi poprzedzać jego powstanie. Świat więc został zbudowany z tworzywa istniejącego wcześniej. Bóg uczynił to wyprowadzając świat z chaosu (porządkując pramaterię). Uporządkował elementy według postaci i liczby, nadał im formę. Zatem świat nie jest wieczny, powstał, gdy Bóg połączył idee z materią. Uczynił to za pomocą siły sprawczej swojego umysłu, gdyż na każdą z trzech przestrzeni istnienia można jedynie oddziaływać siłami w niej zawartymi, zrobił to za sprawą myśli symbolicznoobrazowej (w tym przypadku za pomocą uproszczonej formy matematycznosymbolicznej). Jednak to Bóg był siłą sprawczą, przyczyną i zarazem pozostaje jedynym ostatecznym celem dla materii i ducha (niekoniecznie dla dusz które niezbawione pozostaną w apokatastasis). Podstawa materii jest z natury bezkształtna, nieokreślona, jednak pod wpływem woli potężnego umysły ugina się przed nim i potrafi przyjmować kształty. Jest miejscem gdzie myślokształty się realizują i odciskają swoje „piętno” w wyższych stanach. Skoro materia nie jest boskim pierwiastkiem a jedynie współbrzmi i jest z nim współwieczna, to stanowi podłoże wszystkiego, co niedoskonałe i co trzeba naprawić, ulepszyć by stało się „kiedyś” doskonałe… „
Źródło: Gnoza


„”Gnoza jako dążenie do poznania Boga i świata zarówno duchowego, jak świata duszy i świata materii zainspirowała gnostycyzm antyczny wraz z manicheizmem i jego pochodnymi. Zgodnie z centralnym mitem gnostycyzmu starożytnego Najwyższy wyłania z siebie świat duchowy. W ramach tej doskonałej kreacji obejmującej wielość Eonów (istot i bytów duchowych) wskutek nieuprawionej miłości (namiętności poznawczej) dochodzi do kosmicznej katastrofy. Skutkiem jej jest powstanie — za pośrednictwem „niższego Boga”, głupiego i okrutnego Demiurga (utożsamianego z Jahwe ze Starego Testamentu i nazwanego Jaldabaothem) — świata dusz i świata materialnego”… „
Źródło: Historia Gnozy


„W aspekcie psychologicznopneumatologicznym przemianą ego człowieka w transcendentalną jaźń, czyli osiągnięcie „nadświadomości” jaźni; w aspekcie antropologicznym — przemianą z „psychika” w „pneumatyka”, tj. przemianą z „człowieka upadłego” w „człowieka zbawionego”; w aspekcie kosmologicznym — wyzwoleniem ze świata ciał i dusz, czyli powrotem do „prawdziwej ojczyzny” ludzi, do nadkosmicznego świata ducha; wreszcie w aspekcie religijnym i ontologicznym — odkryciem przezeń swej substancjalnej tożsamości z Bogiem, a za tym zmianą ontycznego statusu człowieka, jego deifikacją lub redeifikacją… „
Źródło: Historia Gnozy


„W micie gnostyckim centralną postacią kosmosu jest człowiek jako istota duchowa obdarzona duszą i uwięziona w ciele i w świecie materialnym. Partnerem człowieka i jego wyzwolicielem jest Soter („Zbawca”): np. Hermes Trismegistos w gnostycyzmie pogańskim lub Szymon Mag w gnostycyzmie samarytańskim. Zadaniem Zbawcy jest wyzwolić — przez „dobrą nowinę”, gnosis — przede wszystkim ludzi jako istoty duchowe. Stąd — w nieustannym procesie soterii, zbawienia, zasadniczo przeznaczeni są do niej „ludzie ducha”, pneumatikoi, natomiast „ludzie duszy”, psychikoi, mogą jej w przyszłości dostąpić dzięki reinkarnacji (przynajmniej w niektórych systemach gnostyckich), podczas gdy „ludzie cieleśni”, somatikoi czy sarkikoi, są skazani na zagładę wraz z całym światem materialnym”… 
Źródło: Historia Gnozy


„”Gnostycka wizja przyszłości człowieka i kosmosu znalazła najbardziej radykalny wyraz w manicheizmie. Także tu rozróżniano trzy kategorie ludzi: ludzi ducha(Doskonałych), psychików(niedoskonałych) i somaryków (grzeszników). Odpowiednio też kształtują się ich przyszłe pośmiertne losy. „Wybrani” pójdą do Raju Światłości, „niedoskonali” muszą powrócić do „świata i jego lęków”, by oczyszczać się poprzez liczne wcielenia (reinkarnacja), natomiast „grzeszników” oczekuje tylko piekło. Zgodnie z kosmologią manichejską Słońce ekstrahuje światłość z materii, oczyszcza i transportuje do świata materii. Tak światłość zostaje wyzwolona z ciemności. Finis coronat opus: u kresu czasów proces ten doprowadzi do całkowitego zniszczenia ciemności i „Księcia tego świata” i nowy eon powstanie na miejsce świata, by mogły zapanować moce Światłości”… „
Źródło: Historia Gnozy


„Dla mnie gnoza to poszukiwanie wiedzy (pierwotne i naturalne poszukiwanie przejawów Boga w teorii), wszelkich najmniejszych jej strzępów, zbieranie jej okruszków w życiu i świadomej jak i podświadomej ich syntezy w większą całość a następnie składanie jej w swoim umyśle, analizowanie, medytowanie i kontemplacja nad każdym z zagadnień które coraz głębiej przemawiają. Umysł z coraz większą doskonałością zwraca sie wraz z biegiem czasu do tego co ważne i w którymś momencie życia następuje przełamanie kanonów myślenia z materialnego na duchowe jest to pierwszy krok do gnozy prawdziwej, mistycznej gdyż taki człowiek nie umie już żyć w świecie materii typowymi ludzkimi pragnieniami i w sposób naturalny wchodzi na ścieżkę wtajemniczenia otrzymywanego przez uwiezienie(ekstazę) które prędzej czy później przychodzi. Mistycyzm kroczy odmienną droga, korzysta z instynktownej wiedzy która jest w każdym z nas, pomija teorie i zwraca się do ogólnie pojętej ascezy jako swojego narzędzia głębokiego wglądu, opanowuje emocje, pragnienia a nawet uczucia, wycisza umysł, sięga do Boga po przez osobiste wyrzeczenia, wiedza dla mistyka nie jest aż tak ważna, gdyż od porządku on czuje Jego obecność a więc nie ma po co poszukiwać wiedzy o Nim, wie że wszelkie odpowiedzi otrzyma ze źródła jeżeli tylko otworzy do niego sobie drogę. Intencją mistyka bowiem nie jest poznanie Boga, lecz zbliżenie się do Niego, utożsamienie się z Nim lub nawet upodobnienie się do Niego. Gnoza i Mistycyzm to tak naprawdę dwie różne drogi które prowadzą jednak do jednego wspólnego miejsca, do momentu pierwszego uniesienia (wglądu czy ekstazy jak kto woli) od tego momentu dla nikogo nie ma już różnicy jak to robi gdyż zmierza sie tylko do jak najbardziej świadomego przywoływania i opanowania wglądu w naturę rzeczy, co również jest cechą indywidualną naszej istoty… „
Źródło: Gnoza


„Nie jest to wiedza w zwykłym tego słowa znaczeniu. Nie można jej znaleźć w żadnych starych czy nowych tekstach, książkach czy posłyszeć od kogoś. Dlatego że nasza „indywidualność i wyjątkowość” jest z jakichś powodów dla Boga arcyważna. W swojej najgłębszej istocie jest to żywa działalność Boga wycelowana w konkretny byt i dla niego tylko przeznaczona, na podstawie której odpowiednio w tym celu rozwinięta świadomość jest w stanie zrozumieć sens swojego istnienia i związek z wyższą świadomością, wyznaczyć kierunek swojego rozwoju, cele i drogę jaką ma do przebycia. W tym kontekście mistycyzm i gnoza to żywe poznanie, Boga udzielane tym, którzy dzięki porzuceniu ziemskich pragnień na trwałe odwrócili się od świata materii i otworzyli swoją duszę na Źródło gotowi przyjąć bez żadnych wątpliwości swoją Ojcowiznę, Przeznaczenie wynikające z wypracowanego potencjału i zająć miejsce odpowiednie w Boskim planie… „
Źródło: Na podstawie różnych tekstów m.k.


Światopogląd gnostyczny

Istnieje pierwotna, transcendentna duchowa Jednia z której wy-emanowała cała różnorodność bytów….

Zamanifestowany świat materii i umysłu nie został jednak stworzony przez tę pierwotną duchową Jednię, lecz przez niższe duchowe byty posiadające stwórczą moc….

 Jednym z celów tych stwórców była wieczna separacja ludzkich istnień od Jedni (Boga)….

Ludzka istota jest złożona: jej zewnętrzny aspekt to dzieło niższych stwórców, podczas gdy wewnętrzny to upadła iskra pochodzącą z Boskiej Jedni….

Iskry pochodzące z tej transcendentnej świętości uśpione są w materialnym i umysłowym więzieniu, a ich samoświadomość jest ogłupiana przez siły materii i umysłu….

Uśpione iskry nie zostały porzucone przez Jednię; przeciwnie, z Jedni wypływa stały wysiłek zmierzający do ich przebudzenia i wyzwolenia….

Przebudzenie wewnętrznej, boskiej substancji w ludziach przychodzi przez zbawiającą wiedzę, zwaną „gnoza”….

Gnoza nie przychodzi poprzez wiarę lub przez czynienie cnotliwych uczynków, czy też podporządkowywanie się przykazaniom; one, w najlepszym razie, mogą jedynie służyć pomocą w przygotowaniu do wyzwalającej wiedzy….

Pomiędzy tymi pomocami, szczególny zaszczyt i znaczenie należy do żeńskiej emanacji Jedni, Sofii (Mądrości). Była ona zaangażowana w kreację świata i od tego czasu pozostaje przewodnikiem osieroconych ludzkich dziatek….

Od najdawniejszych czasów, wysyłani byli z Jedni posłańcy Światła, aby przyczyniać się do postępu gnozy w ludzkich duszach….

Największym z tych posłańców w naszym historycznym i geograficznym matriksie był zstępujący Logos zamanifestowany w Jezusie Chrystusie….

Jezus wykonał podwójne posłannictwo: był nauczycielem, przekazującym instrukcję będącą drogą gnozy i był też hierofantą (kapłanem), wprowadzającym w misteria….

Misteria wprowadzone przez Jezusa (które znane są też jako sakramenty) są mocnymi pomocami prowadzącymi do gnozy i były powierzone jego apostołom i ich następcom….

Przez duchową praktykę misteriów (sakramentów) i nieugięte, bezkompromisowe dążenie do gnozy, ludzie mogą pewnie kroczyć w stronę wyzwolenia od ograniczeń, materialnych i innych. Ostatecznym celem tego procesu wyzwolenia jest osiągnięcie zbawiającej wiedzy, a przez nią, wolność od cielesnej egzystencji i powrót do Jedni….